Mijn reis naar de stip op de horizon

 

Een persoonlijk verslag

 

Mijn stip op de horizon: Buitengewoon Ambtenaar van de Burgerlijke Stand (BABS)

Ik start mijn autootje en begin aan mijn reis naar de stip. Langzaam kom ik op gang en voor ik er erg in heb kom ik de eerste hobbel in de weg tegen. Oeps, angst en onzekerheid vormen een obstakel. Hoe los ik dit op? Een hulpmiddel is het volgen van een training voor presenteren en spreken in het openbaar. Om dit traject te kunnen volgen onderbreek ik mijn reis tijdelijk. Tijdens deze cursus blijkt dat ik nog wel wat heb te overwinnen voor wat betreft het spreken en presenteren, maar tegelijkertijd wordt het al wel snel duidelijk dat het maken van een presentatie mij een enorme kick geeft. De tijd volkletsen met een onderwerp over gebakken lucht vind ik wel ontzettend leuk en als de toehoorders mij dan van een applaus voorzien met de mededeling dat het een zeer gewaagde en creatieve presentatie is, geeft me dat weer meer zelfvertrouwen. Een mooi moment om mijn reis voort te zetten.

Onderweg beland ik in een dorpje waar ik iemand tegenkom die mij wegwijs maakt in de wereld rondom BABS. Ik neem rustig even de tijd om mijn mogelijkheden te bekijken. De kans is niet erg groot, want wie vindt het nou niet leuk om mensen te begeleiden naar hun huwelijksbootje. Na een korte onderbreking hervat ik de reis.

Maar kennelijk heeft mijn reis nog meer ontdekkingen voor me in petto. Ik word staande gehouden door een leidinggevende van de HAN, zij heeft de indruk dat het wel tijd voor mij is om wat projecten op te pakken en daagt mij uit om hiermee aan de slag te gaan. Alweer een onderbreking of maakt dit onderdeel uit van mijn reis? De projecten vormen een enorme uitdaging Glinstering Edith-Schuuren ik merk dat ik hierdoor groei en sterker word, want ik neem initiatieven, stippel een pad uit en het lukt me nieuwe dingen op te zetten en mensen mee te krijgen in dezelfde richting, dit voor hetzelfde goede doel. Voldaan pak ik de weg naar de stip weer op.

Deze trip wordt steeds leuker en het lijkt erop dat de weg naar de stip misschien wel net zo leuk is als de aankomst. Aangekomen bij een cruciale kruising, vraag ik me dan ook af of ik rechtdoor moet gaan en de directe weg naar de stip zal volgen of me laten verleiden om deze afslag te nemen. De verleiding om af te slaan is erg groot, als een magneet word ik ernaar toe getrokken. Al mijn herinneringen, gevoelens en hersenspinsels vang ik samen in een gedichtenbundel genaamd GLINSTERING. Het maken van dit boekje is de zoveelste overwinning op mezelf.            

Mijn stip op de horizon blijft nog steeds in zicht, hoe de weg ernaar toe zich zal vervolgen is nog onduidelijk, maar ik weet zeker dat de reis er naar toe mij al heel ver heeft gebracht.

                                                                                                                                           

Edith Schuur

Het is onze missie om mensen en organisaties in het onderwijs te ondersteunen bij  
het zo goed mogelijk voorbereiden van jongeren op hun toekomst.

 

If you can dream it, you can do it